Pokrywanie przewodów miedzianych, czyli lutowność cyny

Pokrywanie przewodów miedzianych, czyli lutowność cyny

Cyna to metal, który charakteryzuje się specyficznymi właściwościami elektrochemicznymi. W galwanizacji stosuje się różnego rodzaju pokrycia – w tym pokrycia z cyny. To pokrycie należy do tzw. pokryć katodowych w stosunku do żelaza. Głównym zadaniem powłok cynowych jest zabezpieczanie materiałów przed korozją.

Zabezpieczenie powierzchni stykowych przed utlenieniem za pomocą cyny

cynowanie galwaniczneJest to możliwe tylko wtedy, kiedy w pokryciu nie ma absolutnie żadnych porów. Jeśli w powłoce cynowej pojawią się uszkodzenia mechaniczne czy pory (nawet mikroskopijne), to materiał nie będzie skutecznie zabezpieczony przed korozją. Cyna jako powłoka antykorozyjna jest bardzo chętnie wykorzystywana w przemyśle spożywczym i tu sprawdza się bardzo dobrze. Cyną pokrywane są nie tylko sztućce, ale również pojemniki na żywność. Zaletą powłok cynowych jest ich doskonała lutowność. Cyną pokrywane są np. przewody miedziane. Poza tym cynowanie galwaniczne zapewnia bardzo dobrą przewodność i stykowość. Powierzchnia styku zostaje zabezpieczona przed utlenieniem. W czasie gumowania cyna bardzo dobrze chroni materiał przed niekorzystnym działaniem siarki. Powłoka cynowa częściowo prowadzi do azotowania stali. Cyną mogą zostać pokryte powierzchnie, które mają kontakt z żywnością, ponieważ jest to metal, który nie wpływa negatywnie na zdrowie człowieka. Zarówno żelazo jak i stal mogą zostać pokryte powłoką cynową bezpośrednio.

Z kolei mosiądz wymaga zastosowania odpowiedniego podkładu wstępnego. Najczęściej jest to podkład z miedzi lub niklu. Firmy oferujące usługi galwanizacji dokonują cynowania z połyskiem w kąpieli siarczanowej. Kąpiel siarczanowa może być wykonywana zarówno na bębnach jak i na zawieszkach. Cyna to materiał, który sprawdza się w wielu gałęziach przemysłu – nie tylko w przemyśle spożywczym, dlatego jest chętnie wybierana jako powłoka.